Loslaten en echt leven in het nu!
Je hoofd is geen probleemoplosser. Het is een verhaalverteller, en het meeste van wat het je vertelt over morgen heeft nooit plaatsgevonden.
Dat weet je al. En toch ben je er niet mee gestopt.
Dat is niet dom. Het is menselijk. Maar er is een verschil tussen begrijpen dat je piekert en iets veranderen aan de structuur die het piekeren mogelijk maakt.
Je leeft in de verkeerde tijdzone
Een vrouw die ik voor het gemak even Martha noem en die haar volwassen dochter probeerde te redden van keuzes die de dochter zelf nog niet eens had gemaakt. Ze zat bij me, handen om een kopje thee, en ze was er volledig níet. Ze was bezig met ruzies die nog moesten worden uitgevochten, met woorden die ze zou zeggen als ze ooit de kans kreeg. De thee werd koud.
Piekeren is de illusie van actie. Je hersenen registreren het als doen, terwijl je stilzit.
Kijk eens naar de Negen van Zwaarden: negen zwaarden boven een bed, en de figuur die erin ligt wordt door geen van hen aangeraakt. Dat is het beeld van jouw slapeloze nacht. De wapens zijn van jou. De wonden ook. En ze zijn allemaal denkbeeldig.
Het brutale feit over dit moment
Op dit moment, terwijl je dit leest, is er vrijwel zeker niets wat direct je veiligheid bedreigt.
De aanslag van volgende maand is een verwachting. De ruzie van vorige week is een herinnering. Jij zit ergens, waarschijnlijk met een scherm voor je neus, en je lichaam is veilig. Alleen je geest weigert dat te registreren, omdat je hem nooit hebt bijgebracht dat hij af en toe gewoon mag stoppen.
Wanneer je de kloof ziet tussen wat er ís en wat er in je hoofd gebeurt, valt er iets. Soms te weinig om comfortabel te zijn.
Leef in het nu, ja dat ook!
Immers de rekening die nog niet op de mat ligt is een zorg van morgen. De klus die op het werk te snel af moet zijn hoeft geen thema voor thuis te zijn. Toen ik nog voor de klas stond kon ik mateloos opkijken tegen de week na de toetsweek. de stapels papier, het nakijkwerk, de deadline. Hoe kom je die week toch door. Maar tevoren zorgen maken over het werk van later maakt dat je vandaag niet lekker in je vel zit. Ik heb me toen het actief ergens anders aan gaan denken aangeleerd.
Simpel en effectief, bijna net zo cliché als de leef in het nu uitspraak. gewoon heel actief en plichtmatig aan iets zinvols graag denken en iets zinvols gaan doen op het moment dat piekeren je hoofd in beslag neemt.
Drie dingen die werken, zonder dat je er een coach voor nodig hebt
Niet als stappenplan. Gewoon als gereedschap.
De nu-check. Noem drie dingen die je ziet, twee die je hoort, één die je ruikt. Je zenuwstelsel kalmeert sneller dan je denkt wanneer het bewijs krijgt dat er geen gevaar is.
Zwaarden op papier. Schrijf je zorgen op. Niet om ze op te lossen. Alleen om ze buiten je hoofd te krijgen. Papier vergeet niet, maar het zeurt ook niet terug.
De actievraag. Kan ik hier nu, op dit moment, iets concreets mee? Zo nee: het is geen taak. Het is een gedachte. Gedachten mogen passeren.
De Twee van Zwaarden weet wat er soms nodig is: de blinddoek om, de armen over elkaar, en helemaal niets beslissen totdat de interne storm is gaan liggen. Geen laffe houding. Een strategische.
Wat je eigenlijk vraagt als je zegt dat je hoofd vol zit
Je vraagt niet om meer inzichten. Je hebt er genoeg. Je vraagt om iemand die je helpt te stoppen met denken dat denken het antwoord is.
Dat is een ander gesprek dan je gewend bent.
⚖️ Als je merkt dat de mist niet optrekt, ook niet na je eigen pogingen, is het soms zinvol om dat gesprek met een buitenstaander te voeren. Niet iemand die je geruststelt, maar iemand die met je kijkt naar wat er werkelijk speelt. In een Tarotconsult gebruik ik de kaarten precies daarvoor: niet als antwoordmachine, maar als spiegel die laat zien wat je al weet maar steeds omzeilt.
Wat zou het je kosten als dit over vijf jaar nog precies hetzelfde is?
Je hebt alle instrumenten al. De vraag is alleen of je ze ook gebruikt.
