Geluk is een werkwoord. Als je gelukkig bent zoek je het niet als je het zoekt dan ben je het niet. Gelukkig zijn is iets dat je kunt worden door het te doen. Hoe je dat doet, dat lees je hier!
De herfst heeft zijn gouden sluier over het land gelegd. De lucht wordt koeler, de avonden vallen sneller, en ineens ruikt de wereld naar kaneel, natte bladeren en, ja, veel te vroeg verschenen pepernoten. (Ik geef toe, ze liggen hier ook al in de kast).
Voor sommigen is dit het toppunt van knusheid, maar voor anderen markeert het de aanloop naar een stille, zwaardere periode.
Lees verder
De stoel bij het raam
“Ouderdom komt met gebreken,” zei mijn moeder altijd.
Ze geloofde dat stilzitten de slijtage zou voorkomen — en bleef daarom het liefst in haar stoel bij het raam zitten, met een kop koffie in haar hand.
Haar wereld bestond uit het uitzicht over de straat en een paar vaste programma’s op tv.
Lees verder
De donkere, gure dagen van de late herfst kunnen zwaar aanvoelen. De natuur trekt zich terug, de kleuren vervagen en de kou kruipt langzaam onder je huid.
Wat in september nog een levendig palet van goud en rood was, lijkt nu grauw en stil te worden. En dat voel je — vaak dieper dan je zou willen toegeven.
Veel mensen ervaren in deze periode een vorm van neerslachtigheid.
Lees verder
“Moe maar voldaan.” Het is zo’n uitspraak die we vaak gedachteloos gebruiken, maar die in de kern precies raakt waar het leven over gaat. Toch merk ik in mijn praktijk dat die ‘voldoening’ voor velen een verre herinnering is geworden.
Misschien herken je het wel: de dagen glippen door je vingers, de druk op je werk is hoog, en ’s avonds op de bank vraag je je af waar je het nu eigenlijk allemaal voor doet.
Lees verder
Gedoe, gedoe en nog eens gedoe. Soms voelt het leven als een aaneenschakeling van getob, van alles wat je nog ‘moet’ en van zaken die simpelweg niet lekker lopen. Je hoofd zit vol, je bent snel afgeleid en je voelt je aan het einde van de dag leeggezogen. Misschien herken je die momenten wel waarop de innerlijke ruis zo luid wordt dat je de weg even niet meer ziet. Je vraagt je af: hoe breng ik de storm in mijn hoofd tot bedaren?
Lees verder
Wanneer de kaart Bekers Drie op tafel valt, verschijnt er meestal direct een glimlach. Je ziet drie figuren die ongedwongen met elkaar proosten. Er hangt een sfeer van zorgeloze blijdschap, een soort kinderlijke oprechtheid waarbij de rest van de wereld er even niet toe doet. Ze gaan volledig op in het moment en in elkaars gezelschap.
Het is eigenlijk prachtig dat het volstrekt onduidelijk is wát ze precies vieren. Is het een goede oogst? Een verjaardag? Of gewoon het feit dat ze elkaar weer zien? Het doet er ook niet toe.
Lees verder
Soms voel je het al in de lucht hangen voordat er daadwerkelijk iets gebeurt. Er hangt een zachte verschuiving in de atmosfeer, een nieuwe energie die heel voorzichtig de kamer binnenstroomt. Alsof de zon na een grijze, eindeloze winter eindelijk weer eens echt door de wolken breekt.
In mijn werk zie ik vaak mensen die op precies dat punt staan. Het schuurt nog een beetje, de oude jas past niet meer!
Lees verder
Je hoeft geen groot drama mee te maken om te voelen: zo wil ik het niet meer. Soms zit het in kleine signalen. Een volle agenda waar je tegenop kijkt. Een hoofd dat nooit stil lijkt te worden. Of dat vage gevoel dat je vooral bezig bent met wat moet, en steeds minder met wat klopt.
Misschien herken je dit: je staat ’s ochtends al “aan”, nog voordat je echt wakker bent. Je denkt aan wat er moet gebeuren, wat je niet mag vergeten, wie je nog moet bellen, waar je achterloopt.
En ondertussen schuift iets anders naar de achtergrond: rust, overzicht, voldoening.
Lees verder
We worden ermee doodgegooid. In interviews met topondernemers, gesprekken bij de koffieautomaat of op sociale media: het recept voor een geslaagd leven lijkt simpel. “Blijf bij jezelf, zet door en werk vooral heel hard.”
Het zijn van die uitspraken waar je eigenlijk helemaal niets mee kunt als het bij jou even niet stroomt. Sterker nog, ze kunnen behoorlijk frustrerend werken.
Lees verder
“Leef alsof het je laatste dag is” of “Memento mori – gedenk te sterven.” Het zijn van die grote, bijna plechtige uitspraken die je op tegeltjes en in filosofische boeken tegenkomt. Hoewel ze misschien wat zwaar aanvoelen, zit de kern van de zaak er wel in: het leven glipt ons door de vingers terwijl we vaak elders met onze gedachten zijn. De werkelijke waarde van leven in het nu is niet dat elke dag een feest moet zijn, maar dat dit moment het enige is dat we daadwerkelijk hebben.
Lees verderHarry van der Brug, MEd brengt esoterie zonder zweverigheid. Tarot & Lenormand voor wie klaar is voor de volgende stap.
© 2026 Rowanberry Tarot & Hermetica
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑
