Je bent halverwege. De Keltische herfstequinox, beter bekend als Mabon, herbergt een simpele, onontkoombare realiteit: de zomer is definitief voorbij. Je hebt decennia lang gezaaid, gerend en gepresteerd om aan uiteenlopende verwachtingen te voldoen. Nu de dagen exact even lang zijn als de nachten, is de verhouding tussen licht en donker perfect in evenwicht. Dit is het moment om te stoppen met blind produceren en bloedserieus je eigen oogst te wegen. Wat levert dat hele circus jou nog werkelijk op?
De balansschaal liegt nooit
Rond 21 september valt de Keltische herfstequinox. In de oude mythen is dit het domein van Mabon ap Modron, de zoon die verdwijnt naar de onderwereld. Vertaal dat naar je eigen werkweek: het deel van jou dat ooit onbevangen aan de slag ging, is door de jaren heen vakkundig begraven onder vergaderschema’s en onhaalbare targets.
Tijdens dit moment vier je geen weeïg dankbaarheidsfeestje met pompoenen, je maakt de boekhouding op. Tarotkaart [Gerechtigheid] kijkt met exact diezelfde onverstoorbare precisie naar de situatie: de weegschaal moet in het lood hangen. Zodra je meer geeft dan je incasseert, slaat de meter in het rood.
Wat dicteert de Mabon herfstequinox voor je loopbaan?
Rowena, 54 jaar en partner bij een middelgroot advocatenkantoor, dacht haar zaken aardig op orde te hebben. Leuk gezin, prachtig huis, glanzende leaseauto en een agenda waar geen touw aan vast te knopen viel. Tot zij tijdens de herfst van haar vierenvijftigste levensjaar zag dat het zo niet langer ging. Een riant salaris maar geen echte opbrengst. Toen zij pardoes weigerde om de resterende tijd tot haar pensioen braaf uit te zitten, donderde zijn hele zakelijke illusie in elkaar.
Jammer, maar helaas voor de maatschap.
Haar leven kwam tot rust, de hectiek doofde uit nog even geduld, en er komt weer een nieuwe start maar dan anders.
Het donker als superieure strateeg
Mabon markeert de abrupte overgang naar de donkere helft van het jaar. Je bent er hoogstwaarschijnlijk op getraind om dat afnemende licht als iets negatiefs te labelen. Flauwekul. Het is het besluit van de natuur om geen druppel energie meer te verspillen aan projecten die niet levensvatbaar zijn. De bladeren vallen niet omdat de boom verzwakt is; ze vallen omdat de boom feilloos snapt wat prioriteit heeft.
De weigering om nog langer mee te draaien in zinloze structuren is de puurste vorm van autonomie.
De principes van deze overgang zijn meedogenloos en glashelder:
- Je weegt uitsluitend wat er nu op tafel ligt, niet de beloftes voor volgend kwartaal.
- Alles wat structureel meer zuurstof kost dan het oplevert, snoei je rigoureus weg.
- Je stopt per direct met het repareren van systemen die jouw loyaliteit als vanzelfsprekend incasseren.
- Je gebruikt de naderende stilte niet als vluchtroute, maar als tactische terugtrekking.
Werken met de mechanismen van de stilte
Je trekt je terug, een mechanisme dat in de tarot prachtig belichaamd wordt door [De Kluizenaar]. Je doet de deur niet dicht om je te verstoppen, maar om het overzicht over je eigen vloer terug te eisen. Geen geduvel meer met vage compromissen en polderen op de werkvloer. Je inspecteert je loopbaan met de blik van een boer die de schuren controleert voor de eerste vorst intreedt. Ligt er wel voldoende in de schappen om jouw persoonlijke plannen de winter door te helpen?
Wanneer was de laatste keer dat je iets domweg weigerde, uitsluitend omdat het niet jouw taak is om het licht voor iedereen aan te houden?
🌿Inzicht zonder consequenties is slechts een intellectueel spelletje; de ware toets is of je de schaar durft te zetten in de takken die je leegtrekken. Hier lees je exact hoe de onwrikbare wetmatigheden van de natuur vertaald worden naar trajecten en consulten.
De winter komt eraan; zorg maar gewoon dat je je eigen kachel stookt.
